چه زمانی کودک مستقل داریم؟ (شماره ی ۱)

دسته‌بندی نشده | 1397/02/27
  • در مورد کودک مستقل همه ی ما کم و بیش این داستان را شنیده ایم که در آمریکا ، خانواده ها ، نوجوانان شانزده ساله ی خود را از خانه بیرون می کنند و او مجبور است هزینه های زندگی خود را ، خوش بپردازد و بخاطر همین استقلال است که آنها موافقند ،
  • اما باید بگویم که این داستان زیبای ناشی از تنبلی خود ما در جستجو ، کمابیش غلط است.. شاید کمی پیازداغ قضیه زیاد است .  در حقیقت جوامع غیر پیشرفته صرفا نتایج جذاب را دنبال می کنند و کاری به مسیر انجام یک اتفاق ندارند ، در این مساله هم کسی نرفته جستجو کند که چطور جامعه آمریکایی ، نوجوان پانزده شانزده ساله ی مستقل تربیت می کند؟
  • در جامعه ی آمریکایی ، از ابتدا رسیدن کودکان به مدرسه با اتوبوس های زرد بزرگ انجام می شود ، این حس دور هم بودن کودکان در کنار هم ، در مسیر رفت و برگشت مدرسه ، یک تجربه مسالمت آمیز کوتاه مانند مسافرت را تداعی میکند که هر نفر مسیول رفتار خود در این مسیر است ، حال آنکه دیده می شود که خیلی ها هم همراه پدر و مادر به مدرسه می روند که خب، حقیقتا جمع کم تری هستند.
  • در مدرسه ، تعلیم و تربیت بصورت کارگاهی است ، یادگیری یک امر درگیرانه و مبتنی بر تلاش جمعی است ، در حقیقت معلم نقش یک تسهیلگر در آموزش را دارد تا نقش سنتی چوب به دست معمول را ، هر کودک آمریکایی می داند که باید بخش عظیمی از مسیر آموزش را با تحقیق فردی و جمعی بیاموزد و برای آن بصورت مستقل تلاش می کند ،
  • در حقیقت ،مدارس در جامعه آمریکا، مشارکت محور هستند و مشارکت ، از اصلی ترین پایه های استقلال کودکان است.
  • اما به خانواده برسیم ، خانواده های آمریکایی زیاد مسافرت می روند ، زیاد تفریح می کنند ، سینما،تیاتر،شهربازی،استخر،ساحل،کمپینگ های خانوادگی همه و همه محیط هایی هستند که مشارکت کودکان در امور را لازم می کند ، به آنها وظیفه ای سپرده می شود تا آن وظیفه را به بهترین شکل انجام دهند. تمرین سپردن وظیفه ، بصورت عادی و روتین در مورد کودکان انجام می شود ، وسایلت را جمع کن ، ماشین را با پدرت تمیز کن ، موزیک های سفر را چک کن ، وبسایت سینما را چک کن ، تیکت استخر را به این تعداد بخر ، کمکم کن تا چادر کمپینگ را احداث کنم. همه و همه وظایف کوچکی هستند که البته بصورت مستمر تکرار می شوند.
  • استمرار در سپردن وظایف ، یک تمرین خوب در ایجاد حس اختیار و استقلال در کودکان است.

  • کودکان آمریکایی، پول را می شناسند ، یعنی چه؟ بچه های ما هم می دانند پول چیست…
  • نه، اینکه می گویید در آمریکا بچه ها از سن شانزده سالگی وظیفه دارند پول خود را در آورند(هر چند تاکید می کنم این یک افسانه است و نمی توان این مساله را به تمام جامعه ی آمریکا تعمیم داد) ، یعنی آنها پول را می شناسند،
  • ارزش پول را می دانند ، تمام تصمیمات مالی در خانواده های آمریکایی بصورت شفاف با فرزندان در میان گذاشته می شود ، خرید وسایل جدید، کاهش یا رشد درآمد ، گرفتن وام ، خرید ماشین جدید ، تغییر دیزاین خانه ، به آنها شرح داده می شود ، آنها با تآمل و تعامل مالی با والدین بزرگ می شوند ، قدر پول را از فرزندان ما بیشتر می دانند ،
  • در مدارس بر توانایی های ایجاد درآمد آنها تاکید می شود ، خانواده از شرکت کودک خود در بازارچه ی محلی و فروش شربت آبلیمو از طرف او، احساس سرخوردگی نمی کنند ،روزنامه رسانی با دوچرخه هنوز هم از بهترین کارها برای کودکان و نوجوانان در حومه ی شهرهای آمریکاست.
  • آگاهی های مالی را از کودکی به فرزند خود انتقال دهید که از پایه های رشد یک کودک مستقل است.
  • ما چکار کنیم؟ چه اموری را انجام دهیم تا کودکی مستقل داشته باشیم؟ در ایران سیستم مدراس کاملا متفاوت است و ما نمی توانیم آن را پیاده سازی کنیم ، پس بهتر است نگاهی دقیقی به مسایل درونی و آموزه های شخصی فرزندان داشته باشیم .با خواندن این مطلب هم می توانید اطلاعات خوبی کسب کنید.
    دنباله ی این مطلب را هفته ی دیگر در وبسایت فیروزه می نویسم.-نوشته شده توسط دپارتمان مراقبت از کودک گروه ایران مراقب
IranMoragheb